تاثیر زیست پذیری شهری بر کیفیت زندگی شهروندان شهر شهرکرد
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 39
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EBUCONF31_256
تاریخ نمایه سازی: 3 شهریور 1405
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، مفهوم زیست پذیری شهری به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های توسعه پایدار و برنامه ریزی شهری مورد توجه پژوهشگران و مدیران شهری قرار گرفته است. زیست پذیری شهری بیانگر میزان مطلوب بودن محیط شهری برای زندگی شهروندان بوده و ابعاد مختلفی همچون کیفیت محیط زیست، دسترسی به خدمات شهری، حمل ونقل، امنیت، مسکن، فضاهای عمومی، امکانات فرهنگی و تفریحی، مشارکت اجتماعی و عدالت فضایی را در بر می گیرد. ارتقای این شاخص ها می تواند زمینه افزایش رفاه، رضایت و کیفیت زندگی شهروندان را فراهم سازد. از این رو، بررسی رابطه میان زیست پذیری شهری و کیفیت زندگی، به ویژه در شهرهای در حال توسعه، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر زیست پذیری شهری بر کیفیت زندگی شهروندان شهر شهرکرد و شناسایی میزان اثرگذاری ابعاد مختلف زیست پذیری بر بهبود شرایط زندگی ساکنان این شهر است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل شهروندان ساکن شهر شهرکرد بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه استاندارد و بر اساس طیف پنج درجه ای لیکرت گردآوری شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی به منظور توصیف ویژگی های جمعیت شناختی پاسخ دهندگان و از آمار استنباطی شامل آزمون همبستگی و رگرسیون (یا مدل سازی معادلات ساختاری، در صورت استفاده) بهره گرفته شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که بین زیست پذیری شهری و کیفیت زندگی شهروندان رابطه ای مثبت، مستقیم و معنادار وجود دارد. همچنین ابعاد مختلف زیست پذیری از جمله کیفیت خدمات شهری، دسترسی به امکانات و زیرساخت ها، امنیت، کیفیت محیط زیست، فضاهای سبز، حمل ونقل شهری و مشارکت اجتماعی، هر یک به میزان قابل توجهی بر کیفیت زندگی شهروندان تاثیرگذار هستند. نتایج همچنین بیانگر آن است که ارتقای شاخص های زیست پذیری می تواند موجب افزایش رضایت شهروندان، بهبود سلامت جسمی و روانی، تقویت تعاملات اجتماعی، افزایش احساس تعلق به مکان و در نهایت ارتقای کیفیت زندگی در شهر شهرکرد شود.بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود مدیران و برنامه ریزان شهری با اتخاذ سیاست های مبتنی بر توسعه پایدار، بهبود کیفیت خدمات عمومی، توسعه فضاهای سبز، ارتقای سیستم حمل ونقل، کاهش آلودگی های محیطی، افزایش امنیت شهری و جلب مشارکت شهروندان، زمینه ارتقای زیست پذیری و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی در شهر شهرکرد را فراهم آورند. یافته های این پژوهش می تواند مبنای مناسبی برای تصمیم گیری مدیران شهری و تدوین برنامه های توسعه شهری در راستای افزایش رفاه و رضایت شهروندان باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
میر سعید موسوی
۱- دکتر میرسعید موسوی- عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران.
سید علی میراحمدی باباحیدری
۲- سید علی میراحمدی باباحیدری- دانشجوی دکتری شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران