سیاست گذاری طراحی نورپردازی محیطی در ارتقای امنیت ادراک شده و کیفیت بصری عرصه های عمومی شبانه (مطالعه موردی: شهرداری بندرعباس)

حضور شهروندان در فضاهای عمومی طی ساعات شبانه، نیازمند بسترسازی های کالبدی و محیطی است که احساس امنیت و کیفیت بصری را برای کاربران تضمین کند. نورپردازی محیطی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای مداخلاتی مدیریت شهری، نقش تعیین کننده ای در تغییر ادراک از محیط و ارتقای کیفیت منظر شبانه دارد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر سیاست گذاری های نورپردازی محیطی بر دو مولفه «امنیت ادراک شده» و «کیفیت بصری» در عرصه های عمومی شبانه شهر بندرعباس انجام گرفته است. با توجه به شرایط اقلیمی بندرعباس و ضرورت انتقال حیات جمعی به ساعات شبانه، این مطالعه به دنبال تبیین الگوهای بهینه نورپردازی است که علاوه بر کاهش هراس از جرم، به هویت بخشی و سرزندگی فضاهای شهری کمک کند. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش شناسی، توصیفی - تحلیلی است. جامعه آماری شامل متخصصان حوزه شهرسازی و شهروندان استفاده کننده از فضاهای عمومی منتخب در شهر بندرعباس است. ابزار پژوهش مشتمل بر مطالعات کتابخانه ای، پیمایش میدانی و تحلیل لایه های نوری در مقیاس های خرد و کلان می باشد. متغیرهای پژوهش شامل شاخص های شدت نور، دمای رنگ، توزیع نوری، خوانایی محیطی و ایمنی ادراک شده هستند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که سیاست گذاری های فعلی شهرداری در نورپردازی، نیازمند تغییر رویکرد از «تامین صرف روشنایی» به «طراحی منظر شبانه انسان محور» است. نتایج نهایی، چارچوبی راهبردی جهت تدوین ضوابط نورپردازی ارائه می دهد که با ارتقای هم زمان کیفیت بصری و امنیت روانی، بستر مناسبی برای توسعه «شهر شبانه» در بندرعباس فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

نورپردازی محیطی ، امنیت ادراک شده ، کیفیت بصری ، منظر شبانه ، شهرداری بندرعباس.