تحلیل رابطه میان فرهنگ سازمانی و میزان تعهد کارکنان در سازمان های شهرداری
محل انتشار: بیست و سومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ABUCONPA23_144
تاریخ نمایه سازی: 3 شهریور 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: در ساختار پیچیده مدیریت شهری، کارکنان به عنوان بازوی اجرایی و نقطه اتصال اصلی میان شهرداری و شهروندان عمل می کنند. موفقیت در ارائه خدمات شهری، تنها در گرو بودجه های کلان یا ابزارهای پیشرفته نیست، بلکه به شدت به رفتار و نگرش کارکنانی وابسته است که این خدمات را ارائه می دهند. فرهنگ سازمانی که شامل ارزش ها، باورها و هنجارهای مشترک در یک سازمان است تعیین می کند که کارکنان چگونه به وظایف خود نگاه کنند و چه میزان از خود را وقف اهداف سازمان نمایند. در بسیاری از شهرداری ها، فرهنگ سازمانی همچنان بر پایه بروکراسی سنتی، سلسله مراتب سخت و کنترل گری استوار است؛ رویکردی که منجر به کاهش انگیزه، افزایش فرسودگی شغلی و در نهایت، کاهش تعهد کارکنان به سازمان می شود. در مقابل، فرهنگ های حمایتی، نتیجه گرا و توسعه محور می توانند منجر به ایجاد تعهد عاطفی در کارکنان شوند که در آن، فرد نه از روی اجبار، بلکه از روی میل قلبی و باور به اهداف سازمان، تلاش می کند.هدف: هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر فرهنگ سازمانی بر میزان تعهد کارکنان شهرداری است. این مطالعه به دنبال آن است که به بررسی مولفه های فرهنگی در تبدیل تعهد اجباری ماندن در سازمان به تعهد عاطفی ماندن در سازمان به دلیل علاقه و باور بپردازد.روش شناسی: روش پژوهش در این مطالعه به صورت مروری و تحلیلی انجام شده است. بدین منظور، مطالعات و منابع علمی مرتبط با فرهنگ سازمانی، تعهد کارکنان و شهرداری ها مورد بررسی قرار گرفته و نتایج پژوهش های پیشین تحلیل شده است تا الگوهای ارتباطی میان فرهنگ سازمانی و تعهد کارکنان شهرداری شناسایی شود .نتایج و یافته ها: یافته های این پژوهش نشان می دهد که تعهد کارکنان در شهرداری ها به شدت با میزان احساس دیده شدن و عدالت در توزیع فرصت ها گره خورده است. نتایج حاکی از آن است که فرهنگ های سلسله مراتبی-کنترلی منجر به ایجاد تداومی تعهد از روی اجبار می شوند که در آن کارکنان تنها به حداقل های شغلی بسنده می کنند. در مقابل، فرهنگ های حمایتی و مشارکتی منجر به رشد تعهد عاطفی می گردد که در آن کارکنان حتی فراتر از شرح وظایف خود برای بهبود وضعیت شهر تلاش می کنند. یافته ها همچنین نشان داد که ایجاد رویکرد انسانی در مدیریت منابع انسانی شهرداری، منجر به کاهش نرخ استرس شغلی و افزایش رضایت شغلی می شود که نتیجه مستقیم آن، برخورد صحیح تر و مهربانانه تر کارکنان با شهروندان در نقاط تماس شهری است. در نهایت اینکه، تعهد کارکنان، محصول مستقیم سرمایه گذاری بر روی انسان در فرهنگ سازمانی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمیه حسنعلی زاده
۱- کارشناسی ارشد مدیریت دولتی_شاخه منابع انسانی (کارشناس امور اداری شهرداری رشت)