خانواده توانمند، دانش آموز موفق؛ بررسی راهبردهای نوین مشارکت والدین در فرآیند تعلیم و تربیت

مدرسه کل مسئولیت آموزشی و تربیتی را در تمام سطوح به عهده ندارد، و نباید بار سنگین تعلیم و تربیت را فقط به دوش مدرسه گذاشت؛ بلکه باید معتقد بود که خانواده و دیگر واحدهای اجتماعی در تربیت نسل جدید نقش ومسئولیت خطیری دارند. لذا خانه و مدرسه باید در این راه باهم مشارکت و همکاری مستقیم داشته باشند تا بتوان به تاثیرات تربیتی آنها بر روی نوجوان امید وار بود. در حقیقت والدین باید در مدرسه به عنوان ولی حضور پیدا کنند نه به عنوان فردی که در یک جای خاص مسئولیت دارد. اگر پدر یا مادر دانش آموز در وزارتخانه یا سازمانی، مسئولیت اجرایی سطح بالایی دارد و در آنجا به عنوان رئیس ایفای نقش می کند و به تناسب مسئولیت، گاهی امر و نهی می نماید، نباید با همان شاکله و با همان انتظارات و تصورات وارد مدرسه شود. مدرسه جامعه ای، با ابعاد کوچک تر از جامعه ی شهری یا روستایی است. با وجود اینکه دولت بخش عظیمی از درآمد ملی خود را جهت سامان بخشیدن به امور مدرسه اختصاص می دهد، اما به دلیل نیازهای متنوع این جامعه، تجربه نشان داده است که مشکلات مدرسه به طور کامل رفع نمی شود و نیاز به مساعدت اولیاء وجود دارد. مدیریت مدرسه باید با ابتکار عمل و واقع بینی از توان کاری آن ها برای حل مشکلات مدرسه بهره جوید.

کلیدواژه ها:

تعاملات آموزشی ، تعاون آموزشی ، خانه ، مدرسه