پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس شایستگی اجتماعی با میانجی گری تنظیم هیجانی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم منطقه پنج تهران

هدف از انجام پژوهش حاضر پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس شایستگی اجتماعی با میانجی گری تنظیم هیجانی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم منطقه پنج تهران بود. روش پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم منطقه پنج تهران که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل به تعداد ۶۲۳۵ نفر بود. با استفاده از فرمول کوکران و جدول مورگان تعداد ۳۶۲ نفر به عنوان نمونه با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مطالعه شامل پرسشنامه های اضطراب اجتماعی پاکلک (۲۰۰۴)، شایستگی اجتماعی زو و جی (۲۰۱۲) و تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) بود. داده ها توسط نرم افزار spss نسخه ۲۷ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که اضطراب اجتماعی بر اساس شایستگی اجتماعی با میانجی گری تنظیم هیجان ارزیابی مجدد با ضریب تاثیر ۰.۱۶ به طور منفی، قابل پیش بینی است. همچنین، بین شایستگی اجتماعی و کاهش اضطراب اجتماعی با ضریب تاثیر ۰.۰۲۴ رابطه معنادار وجود دارد. بنابراین ارتقای شایستگی اجتماعی و آموزش راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان، می تواند در کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، شایستگی اجتماعی ، تنظیم هیجانی ، دانش آموزان دختر