کاربرد هوش مصنوعی در تحقق آموزش تحول آفرین با محوریت نقش معلم

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی، چشم انداز جدیدی را پیش روی نظام های آموزشی قرار داده و ضرورت بازاندیشی در شیوه های یاددهی یادگیری و نقش معلم را افزایش داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد هوش مصنوعی در تحقق آموزش تحول آفرین با محوریت نقش معلم انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی است. جامعه پژوهش شامل معلمان و متخصصان حوزه تعلیم و تربیت بوده و داده ها با استفاده از ابزار محقق ساخته و بر اساس مولفه های هوش مصنوعی، آموزش تحول آفرین و نقش معلم مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی آموزش، تحلیل عملکرد یادگیرندگان، ارائه بازخورد سریع، پشتیبانی از ارزشیابی، تولید محتوای آموزشی و ایجاد فرصت های یادگیری تعاملی می تواند به بهبود کیفیت فرایند یاددهی یادگیری کمک کند. همچنین نتایج نشان داد که کاربرد هدفمند هوش مصنوعی می تواند زمینه تقویت خلاقیت، تفکر انتقادی، حل مسئله، یادگیری فعال و توجه به تفاوت های فردی را فراهم سازد. یافته ها همچنین بر نقش محوری معلم تاکید داشت؛ به گونه ای که معلم در محیط آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی از انتقال دهنده صرف اطلاعات به تسهیل گر، هدایتگر، طراح تجربه یادگیری و ارزیاب حرفه ای تبدیل می شود. در عین حال، چالش هایی همچون کمبود زیرساخت، ضعف سواد هوش مصنوعی، نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی، وابستگی احتمالی دانش آموزان به فناوری و ضرورت اعتبارسنجی اطلاعات نیز شناسایی شد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که هوش مصنوعی زمانی می تواند به تحقق آموزش تحول آفرین منجر شود که در کنار شایستگی های حرفه ای و قضاوت انسانی معلم و در چارچوبی اخلاقی و تربیتی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، توانمندسازی معلمان و ایجاد زیرساخت های مناسب، از الزامات اساسی بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در مسیر تحول آموزشی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، آموزش تحول آفرین ، نقش معلم ، شایستگی حرفه ای معلم ، آموزش شخصی سازی شده ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، فناوری آموزشی.