رابطه وضعیت پاسچر بدن با آسیب های ورزشی و نقش تمرینات اصلاحی در پیشگیری از آسیب

وضعیت پاسچر بدن به عنوان یکی از عوامل کلیدی و تاثیرگذار در عملکرد ورزشی و پیشگیری از آسیب های ورزشی، همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه علوم ورزشی و توانبخشی بوده است. انحرافات پاسچرال نظیر کف پای پرونیت، سر به جلو، شانه گرد، لوردوز کمری و کیفوز پشتی، به دلیل ایجاد تغییرات بیومکانیکی در زنجیره حرکتی و افزایش بارگذاری نامتقارن بر ساختارهای عضلانی-اسکلتی، می توانند به طور مستقیم و غیرمستقیم زمینه ساز بروز انواع آسیب های ورزشی در اندام های فوقانی و تحتانی گردند. مقاله مروری حاضر با هدف بررسی نظامند رابطه میان وضعیت پاسچر بدن و آسیب های ورزشی و نیز تبیین نقش تمرینات اصلاحی در پیشگیری از این آسیب ها نگارش یافته است. بدین منظور، با جستجوی جامع در پایگاه های معتبر علمی نظیر PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar، مقالات و منابع مرتبط در بازه زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۶ مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. یافته های این مرور نشان می دهد که برنامه های تمرینی مبتنی بر ثبات دهنده های مرکزی، تمرینات حس عمقی و تعادلی، و اصلاح الگوهای حرکتی، تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود وضعیت پاسچر، افزایش پایداری پویا و ایستا و در نتیجه کاهش چشمگیر خطر آسیب در ورزشکاران نوجوان و بزرگسال دارند .نتیجه گیری نهایی آنکه طراحی و اجرای برنامه های تمرینات اصلاحی مبتنی بر ارزیابی دقیق فردی، با تاکید بر تقویت عضلات تثبیت کننده، بهبود انعطاف پذیری و اصلاح الگوهای حرکتی، به عنوان یک راهبرد موثر و ضروری در پیشگیری از آسیب های ورزشی شناخته می شود و سرمایه گذاری بر آموزش و توانمندسازی مربیان و ورزشکاران در این زمینه، می تواند گامی موثر در جهت کاهش شیوع آسیب های ورزشی و ارتقای سلامت و عملکرد ورزشکاران باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: وضعیت پاسچر ، آسیب های ورزشی ، تمرینات اصلاحی ، پیشگیری از آسیب ، عدم تعادل عضلانی ، پایداری مرکزی ، بیومکانیک.