کاربرد فناوری های هوشمند آموزشی در افزایش انگیزه و مشارکت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد فناوری های هوشمند آموزشی در افزایش انگیزه و مشارکت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه استان آذربایجان شرقی انجام شده است. روش پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم استان آذربایجان شرقی در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش با استفاده از فناوری های هوشمند آموزشی (شامل تخته های هوشمند، نرم افزارهای چندرسانه ای و بسترهای یادگیری الکترونیکی) قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه آموزش سنتی را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزه تحصیلی والرند و همکاران (۱۹۹۲) و پرسشنامه مشارکت تحصیلی فردریکز و همکاران (۲۰۰۴) بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین گروه آزمایش و گواه در هر دو متغیر انگیزه تحصیلی و مشارکت تحصیلی تفاوت معناداری وجود دارد . به کارگیری فناوری های هوشمند آموزشی توانسته است انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان را افزایش داده و مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی آن ها را در فرایند یادگیری بهبود بخشد. بر اساس یافته ها، استفاده هدفمند از فناوری های هوشمند در آموزش متوسطه استان آذربایجان شرقی به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: فناوری های هوشمند آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه.