جا به جایی نقش ها در کلاس مجازی: وقتی دانش آموز از یادگیرنده به آموزگار تبدیل می شود

پژوهش حاضر با هدف بررسی جابه جایی نقش ها در کلاس درس مجازی و تحول دانش آموز از یادگیرنده به آموزگار انجام شد. این پدیده که در ادبیات نوین یادگیری الکترونیکی با عنوان «یادگیری مشارکتی معکوس» یا «نقش پذیری دوسویه» شناخته می شود، بازتابی از تغییرات بنیادین در پارادایم های آموزشی قرن بیست و یکم است. پژوهش به روش توصیفی-پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه ای محقق ساخته روا و پایا اجرا شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ و آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات کسب شده در تمامی ابعاد پرسشنامه بالاتر از مقدار میانگین فرضی (۳) بود و تفاوت معناداری در سطح p<۰/۰۰۱ مشاهده شد. این نتایج بیانگر آن است که جابه جایی نقش ها در کلاس مجازی نه تنها امکان پذیر، بلکه اثربخش و مطلوب ارزیابی می شود. پژوهش حاضر می تواند مبنایی برای بازطراحی الگوهای تدریس در فضای مجازی و توانمندسازی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: کلاس مجازی ، جابه جایی نقش ، یادگیری مشارکتی ، دانش آموز-معلم ، یادگیری الکترونیکی ، آموزش معکوس.