تاثیر سبک ارتباطی آموزگار ابتدایی بر شکل گیری اعتمادبه نفس و امنیت روانی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک ارتباطی آموزگار ابتدایی بر شکل گیری اعتمادبه نفس و امنیت روانی دانش آموزان انجام شده است. کیفیت ارتباط میان آموزگار و دانش آموز یکی از عوامل مهم در شکل گیری نگرش مثبت دانش آموز نسبت به خود، مدرسه و فرایند یادگیری محسوب می شود. این پژوهش با رویکرد کیفی و به شیوه تحلیلی کتابخانه ای انجام گرفت و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه و بررسی منابع، پژوهش ها و مطالعات مرتبط با سبک ارتباطی معلمان، اعتمادبه نفس، امنیت روانی و تعاملات آموزشی گردآوری و تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از ارتباط محترمانه، همدلانه و حمایتگرانه، گوش دادن فعال، پذیرش تفاوت های فردی، ارائه بازخورد سازنده و برخورد مناسب با اشتباهات می تواند احساس ارزشمندی و توانمندی دانش آموزان را افزایش دهد. همچنین، ایجاد فضای عاری از تحقیر، سرزنش و مقایسه، موجب کاهش ترس از اشتباه و افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های آموزشی می شود. بر اساس یافته ها، سبک ارتباطی موثر آموزگار می تواند زمینه ایجاد محیطی امن، اعتمادآفرین و رشددهنده را فراهم کند و در کنار ارتقای امنیت روانی، به تقویت اعتمادبه نفس، مشارکت و کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سبک ارتباطی آموزگار ، اعتمادبه نفس ، امنیت روانی ، دانش آموزان ابتدایی ، تعامل معلم و دانش آموز.