نقش معاون آموزشی در طراحی نظام مدرسه محور برای پیشگیری از ترک تحصیل و بی انگیزگی تحصیلی

ترک تحصیل و بی انگیزگی تحصیلی از جمله چالش های مهم نظام آموزشی است که می تواند پیامدهای فردی، اجتماعی و آموزشی گسترده ای به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معاون آموزشی در طراحی نظام مدرسه محور برای پیشگیری از ترک تحصیل و بی انگیزگی تحصیلی انجام شده است. روش پژوهش، تحلیلی کیفی و از نوع کتابخانه ای است که در آن با بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط، مولفه های موثر در نقش آفرینی معاون آموزشی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان داد که معاون آموزشی با ایفای نقش رهبری آموزشی، برنامه ریزی درسی متناسب با نیازهای مدرسه، نظارت هدفمند بر فرایند یاددهی یادگیری، شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض خطر و تقویت ارتباط میان مدرسه، خانواده و دانش آموزان می تواند نقش مهمی در کاهش عوامل موثر بر ترک تحصیل و افت انگیزشی ایفا کند. همچنین نتایج نشان داد که تقویت احساس تعلق مدرسه ای، حمایت از روش های نوین تدریس، استفاده از داده های آموزشی و ایجاد محیط یادگیری حمایتگر از مهم ترین راهبردهای پیشگیری از بی انگیزگی تحصیلی هستند. بر اساس یافته ها، ارتقای جایگاه معاون آموزشی از یک نقش اجرایی به یک نقش راهبردی و رهبری آموزشی، زمینه تحقق مدرسه ای پویا، مشارکت محور و پاسخگو را فراهم می کند. در نتیجه، توجه به توانمندسازی معاونان آموزشی می تواند گامی موثر در افزایش ماندگاری تحصیلی دانش آموزان و بهبود کیفیت آموزشی مدارس باشد.کلمات کلیدی: معاون آموزشی، نظام مدرسه محور، ترک تحصیل، بی انگیزگی تحصیلی، رهبری آموزشی.