نقش دبیر زبان و ادبیات فارسی در تقویت هویت فرهنگی و خودآگاهی دانش آموزان با رویکرد روان شناختی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش دبیر زبان و ادبیات فارسی در تقویت هویت فرهنگی و خودآگاهی دانش آموزان با رویکرد روان شناختی انجام شده است. زبان و ادبیات فارسی به عنوان یکی از مهم ترین عناصر انتقال دهنده ارزش ها، باورها، تجربه های تاریخی و فرهنگی، ظرفیت قابل توجهی برای شکل دهی هویت دانش آموزان دارد. در این میان، دبیر ادبیات می تواند با بهره گیری هدفمند از شعر، داستان، حکایت و متون حماسی و تعلیمی، زمینه ارتباط دانش آموزان با میراث فرهنگی و ادبی را فراهم سازد. پژوهش حاضر از نظر رویکرد، کیفی و تحلیلی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات، کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان داد که مواجهه تاملی با متون ادبی، تحلیل شخصیت ها، گفت وگوی کلاسی، روایت گری و ارتباط دادن محتوای ادبی با تجربه زیسته دانش آموزان، علاوه بر تقویت احساس تعلق فرهنگی، می تواند به شناخت بهتر احساسات، ارزش ها، توانایی ها و نگرش های فردی آنان کمک کند. همچنین مشخص شد که ایجاد فضای امن برای بیان دیدگاه ها و استفاده از روش های مشارکتی، نقش مهمی در تبدیل کلاس ادبیات به محیطی برای خودشناسی و رشد عاطفی دارد. بر این اساس، آموزش ادبیات با رویکرد روان شناختی می تواند به شکل گیری هویتی آگاهانه و متعادل در دانش آموزان کمک کند.کلیدواژه ها: ادبیات فارسی، هویت فرهنگی، خودآگاهی، نقش دبیر، رشد روان شناختی.