نقش آموزگار ابتدایی در شناسایی استعدادهای پنهان دانش آموزان و حرکت به سوی مدرسه استعدادمحور

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزگار ابتدایی در شناسایی استعدادهای پنهان دانش آموزان و تبیین زمینه های حرکت به سوی مدرسه استعدادمحور انجام شده است. در بسیاری از موارد، توانایی های دانش آموزان تنها از طریق عملکرد تحصیلی و نمرات درسی آشکار نمی شوند و استعدادهایی مانند خلاقیت، حل مسئله، مهارت های ارتباطی، هنری و عملی ممکن است کمتر مورد توجه قرار گیرند. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع تحلیلی کتابخانه ای است و اطلاعات مورد نیاز با مطالعه و تحلیل منابع و پژوهش های مرتبط گردآوری و دسته بندی شده است. یافته ها نشان داد که آموزگار به دلیل ارتباط مستمر با دانش آموزان، نقش مهمی در مشاهده، شناسایی و هدایت استعدادهای آنان دارد. استفاده از فعالیت های متنوع، پروژه های خلاقانه، بازی های آموزشی، کار گروهی، ارزشیابی فرایندی و پوشه کار می تواند فرصت مناسبی برای آشکار شدن توانایی های متفاوت دانش آموزان ایجاد کند. همچنین مشخص شد که پرورش استعدادها نیازمند محیطی امن، حمایتگر و مشارکتی و همکاری میان آموزگار، خانواده و مدرسه است. در نتیجه، تقویت نقش آموزگار و توجه به تفاوت های فردی می تواند زمینه حرکت مدارس ابتدایی به سوی الگوی استعدادمحور و فراهم شدن فرصت رشد متوازن برای دانش آموزان را فراهم سازد.کلمات کلیدی: آموزگار ابتدایی، استعدادهای پنهان، شناسایی استعداد، مدرسه استعدادمحور، تفاوت های فردی.