طراحی محیط های یادگیری مجازی فراگیر؛ تلفیق فناوری هوشمند و یادگیری تعاملی برای ارتقای کیفیت آموزش

پژوهش حاضر با هدف بررسی طراحی محیط های یادگیری مجازی فراگیر و تبیین نقش تلفیق فناوری هوشمند و یادگیری تعاملی در ارتقای کیفیت آموزش انجام شده است. گسترش آموزش مجازی و توسعه فناوری های نوین، ضرورت بازنگری در شیوه طراحی محیط های آموزشی و توجه همزمان به نیازهای فناورانه، آموزشی و انسانی یادگیرندگان را افزایش داده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد کیفی و با روش تحلیلی توصیفی و شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه ای انجام شد. داده های پژوهش از طریق مطالعه منابع علمی مرتبط با محیط های یادگیری مجازی، فناوری های هوشمند، هوش مصنوعی، یادگیری تعاملی و آموزش فراگیر گردآوری و به صورت کیفی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که محیط های یادگیری مجازی در صورت برخورداری از انعطاف پذیری، دسترسی مناسب، محتوای متنوع و فرصت های مشارکت می توانند زمینه یادگیری موثرتر را فراهم کنند. همچنین، فناوری های هوشمند و هوش مصنوعی با قابلیت شخصی سازی محتوا، ارائه بازخورد سریع، شناسایی نیازهای آموزشی و تقویت تعامل، ظرفیت بالایی برای بهبود تجربه یادگیری دارند. در نهایت، تلفیق هدفمند فناوری هوشمند با یادگیری تعاملی و هدایت معلم می تواند محیطی پویا، فراگیر و یادگیرنده محور ایجاد کرده و کیفیت آموزش مجازی را ارتقا دهد.کلمات کلیدی: محیط یادگیری مجازی، فناوری هوشمند، هوش مصنوعی، یادگیری تعاملی، آموزش فراگیر.