زیست شناسی حافظه: چگونه ساختار هیپوکامپ بر فراموشی و یادآوری دانش آموزان اثر می گذارد

حافظه یکی از پیچیده ترین کارکردهای شناختی مغز انسان است و هیپوکامپ به عنوان ساختار مرکزی دستگاه لیمبیک، نقشی بنیادین در رمزگذاری، تثبیت و بازیابی اطلاعات ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی اثرگذاری ویژگی های ساختاری و کارکردی هیپوکامپ بر الگوهای فراموشی و یادآوری در میان دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بود و داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته که بر اساس ابزارهای معتبر شناختی-عصبی طراحی شده بود، گردآوری شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان رشته های روان شناسی و علوم تربیتی بود و نمونه گیری به صورت در دسترس انجام گرفت. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نرمال بودن توزیع داده ها را تایید کرد و از آزمون تی تک نمونه ای برای تحلیل فرضیه ها استفاده شد. یافته ها نشان داد که یکپارچگی ساختاری هیپوکامپ شامل نوروژنز در شکنج دندانه ای، انعطاف پذیری سیناپسی در نواحی CA۱ و CA۳ و اتصال کارکردی با قشر پیش پیشانی، به طور معناداری بر منحنی های فراموشی و دقت یادآوری در دانش آموزان اثر می گذارد. همچنین نتایج نشان داد که عوامل محیطی مانند استرس، کیفیت خواب و راهبردهای یادگیری، رابطه بین ساختار هیپوکامپ و عملکرد حافظه را تعدیل می کنند. پژوهش نتیجه گرفت که تقویت کارکرد هیپوکامپ از طریق مداخلات آموزشی و سبک زندگی هدفمند می تواند فراموشی را به طور چشمگیری کاهش داده و یادآوری بلندمدت را در دانش آموزان بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هیپوکامپ ، حافظه ، فراموشی ، یادآوری ، دانش آموزان ، نوروپلاستیسیتی ، علوم اعصاب شناختی