ارزیابی کاربرد کلاس معکوس در توسعه مهارت های حل مسئله ،یادگیری خودتنظیمی و خلاقیت دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، ارزیابی کاربرد رویکرد کلاس معکوس در توسعه مهارت های حل مسئله، یادگیری خودتنظیمی و خلاقیت دانش آموزان است. کلاس معکوس با انتقال آموزش اولیه محتوا به پیش از حضور در کلاس و اختصاص زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، تمرین، بحث و حل مسائل واقعی، زمینه یادگیری فعال را فراهم می کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی مرتبط انجام شده است. گردآوری داده ها از طریق مطالعه کتاب ها، مقاله های علمی پژوهشی، گزارش های آموزشی و یافته های پژوهش های مرتبط با یادگیری معکوس صورت گرفت. روند پژوهش شامل شناسایی مولفه های اصلی کلاس معکوس، استخراج پیامدهای شناختی و عاطفی آن و تحلیل ارتباط این مولفه ها با سه متغیر مورد بررسی بود. مدل تحلیل مطالب بر پایه تحلیل محتوای کیفی و مقایسه یافته های مطالعات پیشین در زمینه یادگیری فعال، خودتنظیمی و پرورش خلاقیت طراحی شد. نتایج نشان داد که کلاس معکوس با افزایش فرصت تمرین، بازخورد فوری و مشارکت در فعالیت های گروهی، توانایی دانش آموزان را در تحلیل مسئله و انتخاب راه حل مناسب تقویت می کند. همچنین، مسئولیت پذیری دانش آموز در مشاهده و مطالعه محتوای آموزشی پیش از کلاس، برنامه ریزی، مدیریت زمان و نظارت بر یادگیری خود را افزایش می دهد. این فرایند به رشد مولفه های یادگیری خودتنظیمی، از جمله هدف گذاری، خودارزیابی و اصلاح راهبردهای یادگیری، منجر می شود. یافته ها بیانگر آن است که فضای مشارکتی کلاس معکوس، امکان طرح پرسش های متنوع، تولید ایده های تازه و تجربه راه حل های گوناگون را برای دانش آموزان فراهم می سازد. در نتیجه، این رویکرد می تواند خلاقیت دانش آموزان را از طریق یادگیری اکتشافی، همکاری همسالان و کاربرد دانش در موقعیت های واقعی ارتقا دهد. با این حال، اثربخشی کلاس معکوس به کیفیت محتوای دیجیتال، دسترسی دانش آموزان به فناوری، آمادگی معلم و طراحی فعالیت های هدفمند کلاسی وابسته است. بنابراین، به کارگیری برنامه ریزی شده کلاس معکوس می تواند راهبردی موثر برای پرورش دانش آموزانی حل مسئله گر، خودتنظیم و خلاق باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کلاس معکوس ، مهارت حل مسئله ، یادگیری خودتنظیمی ، خلاقیت دانش آموزان ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی.