تحلیل اثر راهبردهای یادگیری فعال بر درگیری شناختی وپیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر تحلیل اثر راهبردهای یادگیری فعال بر درگیری شناختی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. در این پژوهش تلاش شد نقش روش هایی مانند بحث گروهی، حل مسئله، پرسش و پاسخ، یادگیری مشارکتی و فعالیت های کلاسی در افزایش توجه، تفکر عمیق و مشارکت ذهنی دانش آموزان بررسی شود. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بود و روند پژوهش با مطالعه منابع علمی، بررسی دیدگاه های نظری و تحلیل نتایج پژوهش های انجام شده در زمینه یادگیری فعال صورت گرفت. جامعه مورد مطالعه شامل دانش آموزان دوره های مختلف تحصیلی بود که اثر راهبردهای آموزشی فعال بر عملکرد آنان مورد توجه قرار گرفت. مدل تحلیل مطالب بر پایه بررسی ارتباط میان سه مولفه اصلی یعنی راهبردهای یادگیری فعال، درگیری شناختی و پیشرفت تحصیلی تنظیم شد. یافته ها نشان داد که استفاده از راهبردهای یادگیری فعال موجب افزایش انگیزه، تمرکز، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری دانش آموزان در فرایند یادگیری می شود. همچنین این راهبردها باعث می شوند دانش آموزان به جای دریافت منفعلانه مطالب، در تولید و تحلیل دانش نقش فعال تری داشته باشند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که درگیری شناختی بیشتر، زمینه ساز فهم عمیق تر مفاهیم درسی و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. بر اساس تحلیل انجام شده، کلاس هایی که در آن ها از روش های فعال استفاده می شود، نسبت به روش های سنتی، بازده آموزشی بالاتری دارند. همچنین یادگیری فعال می تواند اعتمادبه نفس، تعامل اجتماعی و توانایی حل مسئله دانش آموزان را تقویت کند. در مجموع، نتایج به دست آمده نشان می دهد که راهبردهای یادگیری فعال نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند. بنابراین پیشنهاد می شود معلمان با طراحی فعالیت های مشارکتی و مسئله محور، زمینه درگیری شناختی بیشتر دانش آموزان را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری فعال ، درگیری شناختی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، روش های نوین آموزشی