«از معلم دانای کل تا تسهیل گر یادگیری: گذار از تدریس سنتی به مربی گری مدرن»

در دهه های اخیر، نقش معلم از «دانای کل» و منبع اصلی انتقال اطلاعات، به «تسهیل گر یادگیری» و مربی همراه دانش آموزان در مسیر ساختن دانش، دگرگون شده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی گذار از تدریس سنتی، مبتنی بر سخنرانی، حفظ محوری و معلم محوری، به مربی گری مدرن، مبتنی بر یادگیری فعال، دانش آموزمحوری، تفکر انتقادی و مهارت های قرن بیست ویکم می پردازد. در بخش نخست، ویژگی های الگوی سنتی تدریس و پیامدهای آن بر انگیزه، خلاقیت و خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان تحلیل می شود. سپس، مولفه های اصلی نقش جدید معلم به عنوان راهنما، تسهیل گر و مربی – مانند طراحی یادگیری مشارکتی، بازخورد سازنده، توجه به تفاوت های فردی، استفاده آگاهانه از فناوری آموزشی و تقویت مهارت های اجتماعی–عاطفی – تبیین می گردد. یافته های نظری و تجربی مرورشده نشان می دهد که تغییر نقش معلم، نیازمند تحول در نگرش های حرفه ای، توانمندسازی معلمان، اصلاح برنامه های درسی، و ایجاد فرهنگ مدرسه ای یادگیرنده است. در پایان، مقاله پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی به منظور تسهیل این گذار و تقویت نقش معلم به عنوان مربی الهام بخش و همراه رشد همه جانبه دانش آموزان، ارائه می کند.