معماری همساز با اقلیم سرد در ساختمان های عمومی شهرداری

تبریز با درجه-روز گرمایش ۲۸۵۰ و دمای طراحی زمستانی ۱۸- درجه سانتیگراد، در زمره سردترین کلان شهرهای ایران قرار دارد. ساختمان های عمومی شهرداری در این شهر به طور میانگین ۴۰ درصد بیشتر از استانداردهای مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان انرژی مصرف می کنند. این پژوهش با رویکرد تحلیلی-کاربردی، اصول معماری همساز با اقلیم سرد را برای ساختمان های عمومی تبریز تدوین کرده است. یافته ها نشان می دهد که ترکیب راهبردهای غیرفعال شامل فرم فشرده با نسبت سطح به حجم کمتر از ۰.۴، جهت گیری شرقی-غربی، عایق بندی با مقاومت حرارتی بالا، پنجره های سه جداره در نمای جنوبی، و توده حرارتی داخلی، با راهبردهای فعال شامل سیستم های بازیافت حرارت و گرمایش خورشیدی، می تواند مصرف انرژی گرمایشی را تا ۵۵ درصد کاهش دهد. استفاده از مصالح بومی نظیر آجر رسی، سنگ آهک آذربایجان، و بتن سبک هوادار (AAC) علاوه بر کاهش هزینه، هویت معماری منطقه ای را نیز حفظ می کند. نقشه راه اجرایی پیشنهادی برای معاونت شهرسازی شهرداری تبریز در بازه ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۷ ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

معماری همساز با اقلیم ، اقلیم سرد ، تبریز ، ساختمان های عمومی ، بهینه سازی انرژی ، مصالح بومی