تاثیر فرم نما بر هویت بصری بافت های تاریخی شهری (مطالعه موردی: بازار تبریز)

نما به عنوان لایه ارتباطی میان فضای درونی و بیرونی بناها، نقش مهمی در شکل گیری هویت بصری بافت های تاریخی ایفا می کند. بازار تبریز، به عنوان بزرگ ترین بازار سرپوشیده جهان و یکی از آثار ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو، نمونه ای شاخص از پیوند فرم نما با هویت مکانی و فرهنگی است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از مطالعات میدانی، اسنادی و مصاحبه با کارشناسان، به بررسی مولفه های فرمی نما (تناسبات، مصالح، تزئینات، سلسله مراتب فضایی) و تاثیر آن ها بر ادراک هویت بصری در بازار تبریز می پردازد. یافته ها نشان می دهد که عناصری نظیر طاق ها و رواق های آجری، تناسبات هندسی متاثر از معماری اسلامی-ایرانی، و پیوستگی کالبدی نماها در طول مسیرهای اصلی بازار، عامل اصلی حفظ خوانایی و انسجام بصری این بافت تاریخی بوده اند. نتایج پژوهش می تواند مبنایی برای تدوین ضوابط مداخله در بافت های تاریخی مشابه باشد.

کلیدواژه ها:

فرم نما ، هویت بصری ، بافت تاریخی ، بازار تبریز ، معماری اسلامی