مدیریت ریسک در پروژه های عمرانی شهری با تاکید بر چرخه عمر پروژه و محدودیت های بودجه ای

پروژه های عمرانی شهری به دلیل پیچیدگی ذاتی، تعدد ذینفعان و وابستگی به منابع مالی ناپایدار، در معرض طیف گسترده ای از ریسک ها قرار دارند. در شهرداری های ایران، محدودیت های بودجه ای ناشی از ساختار درآمدی ناپایدار، مدیریت ریسک را به چالشی مضاعف تبدیل کرده است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با تکیه بر ادبیات علمی داخلی و بین المللی، ریسک های عمده پروژه های عمرانی شهری را در قالب چرخه عمر پروژه (برنامه ریزی، طراحی، اجرا، بهره برداری) شناسایی و تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که ریسک های مرحله برنامه ریزی و طراحی بیشترین اثر انتشاری بر مراحل بعدی دارند و مدیریت ناکافی آن ها منشا اصلی تجاوز از بودجه و تاخیر در پروژه های شهری ایران است. چارچوب یکپارچه ای برای مدیریت ریسک متناسب با ساختار شهرداری های ایران پیشنهاد می شود که محورهای اصلی آن شامل ارزیابی ریسک در مرحله پیش امکان سنجی، تخصیص مناسب ریسک در قراردادها و پایش مستمر در طول اجراست.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، پروژه های عمرانی شهری ، چرخه عمر پروژه ، محدودیت بودجه ، شهرداری های ایران