صلاحیت های اداری شهرداری در اعطای مجوز به اپراتورهای حمل ونقل مسافر و چالش های حقوقی آن

اعطای مجوز به اپراتورهای حمل ونقل مسافر یکی از مهم ترین مصادیق اعمال صلاحیت اداری شهرداری ها در نظام حقوق عمومی ایران به شمار می رود. این صلاحیت که مبتنی بر بند ۲ و بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری مصوب ۱۳۳۴ و قوانین مرتبط است، در دهه های اخیر با تحولات عمیقی مواجه شده است. ظهور پلتفرم های فناوری محور نظیر اپلیکیشن های درخواست تاکسی، تنوع اشکال بهره برداری از حمل ونقل عمومی، و تداخل صلاحیت های نهادهای متعدد، چارچوب سنتی صدور مجوز را با چالش های جدی مواجه ساخته است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع حقوق موضوعه، رویه دیوان عدالت اداری و مطالعات تطبیقی، ابتدا مبانی و قلمرو صلاحیت اداری شهرداری در حوزه مجوزدهی را تبیین می کند، سپس ساختار حقوقی فرآیند صدور مجوز را تحلیل کرده و در نهایت چالش های نظری و عملی این حوزه را بررسی و راهکارهایی برای رفع آن ها پیشنهاد می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که نظام مجوزدهی شهرداری ها در حوزه حمل ونقل مسافر از یک سو با خلاهای تقنینی و از سوی دیگر با ناهماهنگی نهادی دست وپنجه نرم می کند و نیازمند اصلاح ساختاری جدی است.

کلیدواژه ها:

صلاحیت اداری ، مجوز حمل ونقل ، شهرداری ، اپراتور ، تنظیم گری ، پلتفرم های نوین ، دیوان عدالت اداری.