تاثیر بازی های شناختی بر انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری

امروزه توجه به روش های آموزشی فعال و دانش آموزمحور، ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی تدریس و یادگیری را بیش از پیش آشکار ساخته است. یکی از رویکردهایی که می تواند فضای یادگیری را از حالت منفعل و یک سویه خارج کند، استفاده هدفمند از بازی های شناختی در فرآیند آموزش است. بازی های شناختی با درگیر کردن هم زمان توجه، حافظه، ادراک، حل مسئله، تصمیم گیری و تفکر دانش آموز، فرصت مناسبی برای ایجاد تجربه ای پویا و معنادار از یادگیری فراهم می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی های شناختی بر انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از منابع فارسی معتبر انجام شده است. بررسی مطالعات نشان می دهد که بازی های شناختی، در صورت طراحی متناسب با سن، توانایی شناختی و اهداف آموزشی دانش آموزان، می توانند موجب افزایش علاقه به فعالیت های درسی، تقویت تمرکز و توجه، افزایش تمایل به مشارکت در فعالیت های فردی و گروهی و کاهش یکنواختی محیط کلاس شوند. همچنین، ماهیت مسئله محور و چالش برانگیز این بازی ها می تواند دانش آموز را به تلاش بیشتر برای یافتن راه حل وادار کند و احساس شایستگی و موفقیت را در او افزایش دهد. شواهد پژوهشی درباره بازی های شناختی نیز نشان داده اند که استفاده هدفمند از این بازی ها می تواند برخی توانایی های شناختی و عملکردهای تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشد. از سوی دیگر، بازی آموزشی زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که صرفا وسیله سرگرمی نباشد، بلکه با اهداف یادگیری، محتوای آموزشی و نیازهای دانش آموزان هماهنگ شود. بر این اساس، استفاده برنامه ریزی شده از بازی های شناختی می تواند به عنوان یکی از راهکارهای موثر برای افزایش انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس مورد توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی های شناختی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت فعال ، دانش آموزان ، یادگیری ، بازی آموزشی ، مهارت های شناختی