بررسی ارائه الگوی جامع تربیت آموزشی دانش آموزان با تاکید برتعامل سازنده خانه و مدرسه

این پژوهش با هدف بررسی و تبیین الگوی جامع تربیت آموزشی دانش آموزان با تاکید بر تعامل سازنده خانه و مدرسه انجام شد تا چگونگی هم افزایی میان این دو نهاد در ارتقای کیفیت یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان مشخص گردد. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه و تحلیل اسناد و منابع کتابخانه ای است که در روند آن، مولفه های اصلی تربیت آموزشی شامل اهداف تربیتی، نقش والدین، نقش معلم و محیط یادگیری مورد بررسی قرار گرفتند. مدل تحلیل مطالب بر پایه شناسایی ابعاد ساختاری، رفتاری و ارتباطی تربیت آموزشی و سپس استخراج مولفه های موثر در پیوند خانه و مدرسه از منظر مشارکت، اعتماد متقابل و هماهنگی تربیتی صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که هم سویی اهداف خانواده و مدرسه منجر به افزایش انگیزش، بهبود نظم، سلامت روان و پیشرفت تحصیلی چشمگیر دانش آموزان می گردد. همچنین نتایج بیانگر آن است که تعامل سازنده میان این دو حوزه، از بروز تعارضات ارزشی کاسته و زمینه شکل گیری هویت فردی و اجتماعی متعادل را فراهم می کند. بر اساس نتایج، الگوی جامع تربیت آموزشی باید بر مشارکت فعال، اطلاع رسانی شفاف، احترام متقابل و نظارت مشترک استوار باشد تا بتواند به عنوان یک چارچوب کاربردی برای بهبود عملکرد نظام آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که تقویت تعامل پایدار میان خانه و مدرسه، یکی از راهبردهای بنیادی و ضروری برای تحقق تربیت همه جانبه و پایدار در نسل آینده است.

کلیدواژه ها:

الگوی جامع تربیت آموزشی ، دانش آموز ، تعامل خانه و مدرسه ، مشارکت والدین ، تربیت همه جانبه ، مدرسه ، خانواده