نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی و عدالت آموزشی

هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از فناوری های تحول آفرین در عصر حاضر، چشم اندازهای نوینی را در حوزه آموزش و پرورش گشوده است. این مقاله با هدف بررسی نقش دوگانه هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و تحقق عدالت آموزشی تدوین شده است. شخصی سازی یادگیری، به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای هوش مصنوعی، نوید آموزش متناسب با نیازها، توانمندی ها و سبک یادگیری هر دانش آموز را می دهد. در عین حال، هوش مصنوعی این پتانسیل را دارد که با افزایش دسترسی به منابع آموزشی باکیفیت برای گروه های محروم، به کاهش نابرابری های آموزشی کمک کند. با این حال، پژوهش های اخیر نشان می دهد که بدون طراحی دقیق، نظارت اخلاقی و سرمایه گذاری زیرساختی، همین فناوری می تواند به عاملی برای تشدید شکاف دیجیتال و تداوم نابرابری های موجود تبدیل شود. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، فرصت ها و چالش های کاربست هوش مصنوعی در آموزش را بررسی کرده و بر ضرورت طراحی عمدی، نظارت مستمر و توانمندسازی معلمان برای استفاده مسئولانه و عادلانه از این فناوری تاکید می ورزد.