نقش معلم در مدیریت «خشم اخلاقی» دانش آموزان در برابر بی عدالتی های درون مدرسه ای

خشم اخلاقی به عنوان واکنشی عاطفی به بی عدالتی و نقض ارزش های اخلاقی، در محیط مدرسه پدیده ای شایع و در عین حال پیچیده است. دانش آموزان به عنوان ناظران و گاه قربانیان بی عدالتی های درون مدرسه ای، ممکن است دچار خشم اخلاقی شوند که اگر به درستی مدیریت نشود، می تواند به تخریب روابط، افت تحصیلی و حتی آسیب های روانی منجر گردد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی نقش محوری معلم در مدیریت خشم اخلاقی دانش آموزان می پردازد. پرسش اصلی آن است که معلم چگونه می تواند با بهره گیری از راهبردهای شناختی، عاطفی و تربیتی، این هیجان قدرتمند را از مسیری مخرب به فرصتی برای رشد اخلاقی و تحقق عدالت آموزشی هدایت کند. یافته ها نشان می دهد که مدیریت موثر خشم اخلاقی نیازمند «خوانش انتقادی» این هیجان در بستر روابط قدرت و زمینه های اجتماعی مدرسه، به کارگیری همدلی شناختی، ارائه زبان و چارچوب مفهومی برای بیان خشم، و ایجاد فضایی امن برای گفت وگوی اخلاقی است. مقاله نتیجه می گیرد که معلم در این فرآیند، فراتر از نقش سنتی انتقال دهنده دانش، به عنوان «همراه اخلاقی» و تسهیل گر عدالت عاطفی در مدرسه ایفای نقش می کند.

کلیدواژه ها:

خشم اخلاقی ، بی عدالتی درون مدرسه ای ، مدیریت هیجان ، نقش معلم ، عدالت آموزشی ، تربیت اخلاقی