نقش تعامل خانواده و مدرسه در تربیت اخلاقی دانش آموزان ابتدایی

تربیت اخلاقی یکی از اساسی ترین اهداف نظام های آموزشی به شمار می آید و دوران ابتدایی به دلیل شکل گیری بخش مهمی از نگرش ها، ارزش ها و الگوهای رفتاری کودکان، دوره ای حساس در پرورش اخلاقی محسوب می شود. خانواده و مدرسه به عنوان دو نهاد اصلی جامعه پذیری کودک، نقش تعیین کننده ای در انتقال ارزش های اخلاقی، تقویت مسئولیت پذیری، احترام به دیگران، صداقت، همکاری و رعایت هنجارهای اجتماعی دارند. تعامل سازنده میان این دو نهاد می تواند زمینه ای فراهم کند که کودک پیام های تربیتی هماهنگ و منسجمی دریافت کرده و ارزش های اخلاقی را در محیط های مختلف زندگی تجربه و درونی کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعامل خانواده و مدرسه در تربیت اخلاقی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و بررسی پژوهش های انجام شده در حوزه تعلیم و تربیت اخلاقی است. یافته ها نشان می دهد که مشارکت والدین در فعالیت های مدرسه، ارتباط مستمر معلمان و خانواده ها، هماهنگی شیوه های تربیتی، ایجاد فضای اخلاقی در مدرسه و توجه به نقش الگویی والدین و معلمان، تاثیر قابل توجهی بر رشد اخلاقی دانش آموزان دارد. همچنین مشخص شد که ضعف ارتباط میان خانواده و مدرسه، تضاد ارزش های تربیتی و کاهش مشارکت والدین می تواند موجب سردرگمی اخلاقی و کاهش اثربخشی برنامه های تربیتی شود. بر اساس نتایج، تقویت همکاری میان خانواده و مدرسه باید به عنوان یک راهبرد اساسی در سیاست گذاری آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تعامل خانواده و مدرسه ، تربیت اخلاقی ، دانش آموزان ابتدایی ، ارزش های اخلاقی ، مشارکت والدین ، نظام آموزشی