نقش رابطه عاطفی معلم و دانش آموز در بهبود یادگیری و کاهش مشکلات رفتاری

رابطه معلم و دانش آموز، یکی از مهم ترین عوامل موثر بر فرآیند یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان است. پژوهش های متعدد نشان داده اند که کیفیت این رابطه، نه تنها بر پیشرفت تحصیلی، بلکه بر سلامت روان، انگیزه یادگیری، عزت نفس و رفتار دانش آموزان اثر مستقیم دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رابطه عاطفی معلم و دانش آموز در بهبود یادگیری و کاهش مشکلات رفتاری انجام شده است. این پژوهش به صورت مروری و تحلیلی و با بهره گیری از منابع و مطالعات معتبر داخلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که رابطه عاطفی مثبت میان معلم و دانش آموز، از طریق ایجاد احساس امنیت، افزایش انگیزه درونی، تقویت خودکارآمدی و شکل گیری دلبستگی ایمن، به بهبود یادگیری و کاهش مشکلات رفتاری منجر می شود. همچنین، این رابطه نقش مهمی در پیشگیری از افت تحصیلی، اضطراب، افسردگی و ترک تحصیل ایفا می کند. بر این اساس، راهکارهایی عملی برای تقویت این رابطه در سه سطح معلم، کلاس و مدرسه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

رابطه عاطفی ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری ، مشکلات رفتاری ، دلبستگی ، انگیزه تحصیلی