بررسی تاثیر و نقش آموزش و پرورش در پرورش رشد اجتماعی و خلاقیت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر و نقش آموزش و پرورش در پرورش رشد اجتماعی و خلاقیت دانش آموزان تدوین شده است. مسئله اصلی این است که آموزش و پرورش، فراتر از انتقال دانش های درسی، چگونه می تواند به شکل گیری مهارت های اجتماعی، توانایی همکاری، مسئولیت پذیری، همدلی، سازگاری با دیگران و نیز شکوفایی خلاقیت در دانش آموزان کمک کند. در این پژوهش، با رویکرد مروری و کتابخانه ای، منابع علمی معتبر داخلی و خارجی شامل کتاب ها، مقاله های پژوهشی و گزارش های تخصصی بررسی شده و تلاش شده است تا ابعاد تربیتی، روان شناختی و اجتماعی موضوع به صورت منسجم تحلیل شود. یافته های این مطالعه نشان می دهد که آموزش و پرورش زمانی می تواند در پرورش رشد اجتماعی و خلاقیت دانش آموزان موفق باشد که بر یادگیری فعال، تعامل سازنده، فرصت تجربه، گفت وگو، کار گروهی، حل مسئله و ارزشیابی رشددهنده تکیه کند. همچنین روشن شد که مدرسه، معلم، برنامه درسی و فضای فرهنگی آموزش و پرورش هر یک نقشی تعیین کننده در فراهم کردن بستر رشد اجتماعی و خلاق دارند. اگر آموزش و پرورش از حالت صرفا حافظه محور و انفعالی فاصله بگیرد و به سمت تجربه محوری، مشارکت جویی و تفکر واگرا حرکت کند، می تواند دانش آموزانی پرورش دهد که هم در روابط اجتماعی توانمندتر باشند و هم در مواجهه با مسائل، ایده های نو و راه حل های خلاقانه ارائه دهند. این پژوهش بر این نکته تاکید می کند که تربیت اجتماعی و پرورش خلاقیت نه دو حوزه جداگانه، بلکه دو بعد مکمل از یک فرایند تربیتی واحد هستند که در صورت توجه همزمان، به رشد همه جانبه دانش آموزان منجر می شوند.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، رشد اجتماعی ، خلاقیت دانش آموزان