معیارهای تعیین مدارس یادگیرنده

مدرسه یادگیرنده به عنوان پارادایمی نوین در مدیریت آموزشی، نهادی پویا برای یادگیری همگانی است و نقش کلیدی در پاسخگویی نظام های تعلیم وتربیت به تحولات سریع عصر حاضر دارد. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل شکل دهنده و چالش های فراروی چنین مدارسی، با روش مرور نظام مند و تلفیق یافته ها انجام شد. با جستجو در پایگاه های فارسی (مگیران، نورمگز، سیویلیکا، جهاد دانشگاهی) در بازه ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴، ۳۸ سند اولیه یافت شد که پس از غربالگری، ۷ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. نتایج نشان می دهد که فرهنگ سازمانی یادگیرنده محور، رهبری تحول آفرین و زیرساخت های حمایتی، بستر اصلی شکل گیری این مدارس را فراهم می کنند. در مقابل، تمرکزگرایی اداری، کمبود منابع پایدار، ناکارآمدی نظام های منابع انسانی و مقاومت روانی در برابر تغییر، موانع جدی ساختاری و فرهنگی به شمار می روند. در نهایت، پژوهش بر ضرورت نگاه سیستمی تاکید دارد که از طریق تقویت رهبری آموزشی، بازنگری قوانین و سرمایه گذاری بر توسعه ی حرفه ای نیروی انسانی، امکان غلبه بر این موانع را فراهم آورد. تحقق این امر، نیازمند همکاری میان بخشی سیاست گذاران، مجریان و نهادهای دانشگاهی در پشتیبانی از این تحول بنیادین است.

کلیدواژه ها:

مدارس یادگیرنده ، توسعه حرفهای ، نیروی انسانی