نقش فضای فیزیکی مدرسه در توسعه رفتارشهروندی دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر مولفه های کالبدی و فضای فیزیکی مدارس بر شکل گیری و تقویت رفتارهای شهروندی در دانش آموزان است. فضای مدرسه به عنوان یک محیط یادگیری غیررسمی، نقشی کلیدی در درونی سازی مفاهیم دموکراتیک، مسئولیت پذیری و تعاملات اجتماعی دارد. این پژوهش با بهره گیری از روش مرور نظام مند و تحلیل محتوای اسناد و پژوهش های پیشین انجام شده است. روند پژوهش شامل شناسایی متغیرهای معماری آموزشی از قبیل چیدمان کلاس ها، فضاهای باز، نورپردازی، و امنیت محیطی بوده و رابطه آن ها با شاخص های شهروندی نظیر مشارکت اجتماعی، قانون پذیری و احترام به حقوق دیگران مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که طراحی منعطف و دانش آموز محور، منجر به افزایش حس تعلق به محیط و در نتیجه بروز رفتارهای شهروندی مثبت تر می شود. در مقابل، فضاهای محدود و سنتی، مانعی در مسیر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان محسوب می شوند. بر اساس نتایج، اصلاح معماری مدارس برای حمایت از فعالیت های گروهی و دموکراتیک، یک ضرورت در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

فضای فیزیکی ، رفتار شهروندی ، معماری آموزشی