اثربخشی بازی درمانی شناختی بر کودکان دارای اختلال یادگیری

اختلالات یادگیری از شایع ترین مشکلات دوران کودکی هستند که علاوه بر ایجاد ضعف در مهارت های تحصیلی، بر ابعاد شناختی، هیجانی، اجتماعی و رفتاری کودکان نیز تاثیر منفی می گذارند. کودکان مبتلا به اختلال یادگیری معمولا در زمینه هایی مانند خواندن، نوشتن، ریاضیات، تمرکز، حافظه، حل مسئله و سازماندهی اطلاعات با مشکلات متعددی مواجه اند. تداوم این مشکلات می تواند موجب کاهش انگیزه تحصیلی، افت عملکرد آموزشی، کاهش اعتمادبه نفس، اضطراب، افسردگی و انزوای اجتماعی شود. ازاین رو، استفاده از روش های درمانی موثر برای کاهش پیامدهای این اختلال از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یکی از رویکردهای نوین و اثربخش در این زمینه، بازی درمانی شناختی است که با بهره گیری از فعالیت های هدفمند، متناسب با ویژگی های رشدی کودکان، تلاش می کند فرایندهای شناختی از جمله توجه، حافظه، ادراک، برنامه ریزی، حل مسئله و خودتنظیمی را تقویت کند. بازی درمانی شناختی محیطی ایمن، جذاب و انگیزه بخش برای کودک فراهم می آورد تا ضمن تجربه یادگیری، توانایی های ذهنی و هیجانی خود را ارتقا دهد. پژوهش حاضر با روش مروری و بر اساس بررسی منابع علمی فارسی و انگلیسی به بررسی اثربخشی بازی درمانی شناختی بر کودکان دارای اختلال یادگیری پرداخته است. یافته های مطالعات نشان می دهد که اجرای برنامه های بازی درمانی شناختی می تواند موجب بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش تمرکز و توجه، تقویت حافظه فعال، کاهش اضطراب، افزایش اعتمادبه نفس، بهبود روابط اجتماعی و ارتقای مهارت های حل مسئله در این کودکان شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که تلفیق بازی با راهبردهای شناختی، نسبت به بسیاری از روش های آموزشی سنتی، اثربخشی بیشتری در ارتقای توانایی های شناختی و تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری دارد. بنابراین، استفاده از این رویکرد در مدارس، مراکز مشاوره و مراکز توان بخشی می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت یادگیری و افزایش سازگاری اجتماعی این کودکان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی شناختی ، اختلال یادگیری ، کودکان ، عملکرد تحصیلی ، مهارت های شناختی ، آموزش ویژه