بررسی رویکردهای حمایت گرانه معلم کلاس اول ابتدایی در مواجهه با دانش آموز داغدار (با تاکید بر فقدان مادر)

ورود به مدرسه برای کودک کلاس اولی، سرآغاز فصل جدیدی از زندگی است؛ فصلی که با هیجان، کنجکاوی و گاه اضطراب همراه است. اما هنگامی که این آغاز، هم زمان با سنگین ترین و تلخ ترین واقعه زندگی یک کودک یعنی فقدان مادر همراه شود، نقش معلم از یک مربی آموزشی به یک تنه های حمایت گر و مراقب ارتقا می یابد. پژوهش ها نشان می دهند که حدود ۹۰ درصد از کودکان، پیش از پایان دوران تحصیل، مرگ یکی از اعضای نزدیک خانواده یا دوستان را تجربه می کنند و در هر کلاس ۲۴ نفره، به طور میانگین ۲ دانش آموز یکی از والدین خود را از دست داده اند . این مقاله با رویکردی علمی و عملی، به تبیین نقش و وظایف معلم کلاس اول ابتدایی در قبال دانش آموزی می پردازد که مادر خود را از دست داده است. محورهای اصلی این مقاله شامل درک تحول نگر از سوگ در دوران کودکی، ایجاد فضای امن و حمایت گر در کلاس، مهارت های ارتباطی اثربخش، همکاری با خانواده و مشاور مدرسه، و مدیریت چالش های خاص این دوران است. هدف نهایی، ارائه ی رهنمودهایی عملی برای تبدیل کلاس درس به پناهگاهی امن برای التیام و رشد این دانش آموزان است.