رابطه آموزش تحول آفرین با رشد همه جانبه دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه میان آموزش تحول آفرین و رشد همه جانبه دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی-توسعه ای و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی منابع فارسی و لاتین است. داده ها از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی-پژوهشی، اسناد بالادستی و آثار نظری مرتبط گردآوری و بر اساس کدگذاری مفهومی، تحلیل مضمون و ترکیب نظری مورد تفسیر قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که آموزش تحول آفرین از طریق بازسازی چارچوب های ذهنی، تقویت تامل انتقادی، افزایش مشارکت فعال، و ارتقای ساحت های عاطفی، اخلاقی، اجتماعی و شناختی می تواند زمینه تحقق رشد همه جانبه را فراهم کند. همچنین مشخص شد که این رویکرد زمانی اثربخش است که در بستر مدیریتی و آموزشی مشارکتی، حمایتگر و گفت وگومحور اجرا شود. بر اساس نتایج، آموزش تحول آفرین می تواند به مثابه مکانیسمی واسط میان فرایند یاددهی-یادگیری و اهداف غایی تربیت عمل کند و زمینه ساز تربیت دانش آموزانی متوازن، مسئولیت پذیر و توانمند شود.

کلیدواژه ها:

آموزش تحول آفرین ، رشد همه جانبه ، یادگیری معنادار ، تامل انتقادی ، سند تحول بنیادین ، دانش آموز