تحلیل اثرگذاری روش های تدریس مبتنی بر حل مسئله در یادگیری

پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثرگذاری روش های تدریس مبتنی بر حل مسئله بر یادگیری فراگیران انجام شده است. روش های تدریس فعال، به ویژه رویکرد حل مسئله، در دهه های اخیر به عنوان جایگزینی برای روش های سنتی و سخنرانی محور مورد توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت قرار گرفته اند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در حوزه روش های تدریس مبتنی بر حل مسئله، به بررسی مولفه های اثرگذار این روش ها بر فرایند یادگیری پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که روش های تدریس مبتنی بر حل مسئله تاثیر معناداری بر افزایش مهارت های تفکر انتقادی، خودکارآمدی تحصیلی، انگیزه درونی و توانایی حل مسئله در موقعیت های واقعی دارند. همچنین، این روش ها با ایجاد فضای یادگیری فعال و مشارکتی، به deepening درک مفاهیم و ماندگاری بیشتر مطالب آموخته شده کمک می کنند. بااین حال، اجرای موفق این روش ها مستلزم توجه به عواملی چون آموزش معلمان، طراحی مناسب مسائل، و فراهم سازی زیرساخت های آموزشی است. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، طراحان برنامه های درسی و پژوهشگران حوزه آموزش کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس حل مسئله ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، خودکارآمدی ، یادگیری مشارکتی ، آموزش مسئله محور