تاثیر روش تدریس بارش مغزی بر پایستگی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر روش تدریس بارش مغزی بر پایستگی تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم بود که از میان آنان تعداد مشخصی به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه استاندارد پایستگی تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۸) بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در نرم افزار آماری اس پی اس اس ۲۶ تحلیل گردید. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات پایستگی تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه به طور معناداری افزایش یافته است. نتایج بیانگر آن است که به کارگیری روش تدریس بارش مغزی به دلیل ماهیت فعال، مشارکتی و تقویت کننده خودکارآمدی، نقش موثری در بهبود پایستگی تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود معلمان با استفاده از شیوه های تدریس نوین، محیطی حمایتگر برای افزایش تاب آوری و پایستگی تحصیلی دانش آموزان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

بارش مغزی ، پایستگی تحصیلی ، روش تدریس فعال ، دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی