تاثیر استفاده از فناوری های آموزشی و محتوای چندرسانه ای بر کیفیت یادگیری دانش آموزان

گسترش فناوری های آموزشی و توسعه محتوای چندرسانه ای، فرایند یاددهی یادگیری را با تغییرات اساسی مواجه ساخته است. فناوری های آموزشی، از ابزارهای ساده دیداری و شنیداری تا محیط های یادگیری دیجیتال، نرم افزارهای آموزشی، ویدئوهای تعاملی، شبیه سازها و سامانه های آموزش الکترونیکی را دربرمی گیرند و می توانند زمینه ای برای افزایش مشارکت، تعامل و یادگیری معنادار دانش آموزان فراهم کنند. محتوای چندرسانه ای نیز با ترکیب متن، تصویر، صوت، پویانمایی و ویدئو، امکان ارائه مفاهیم از مسیرهای مختلف ادراکی را فراهم می سازد و به ویژه در آموزش مفاهیم پیچیده و انتزاعی می تواند نقش موثری داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری های آموزشی و محتوای چندرسانه ای بر کیفیت یادگیری دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و از نوع مطالعه اسنادی است و اطلاعات مورد نیاز با بررسی منابع علمی، کتاب ها، مقالات و پژوهش های انجام شده در حوزه فناوری آموزشی و یادگیری گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری آموزشی می تواند موجب افزایش انگیزش، مشارکت فعال، توجه، درک مفاهیم، یادسپاری و انتقال آموخته ها شود؛ بااین حال، اثرگذاری فناوری به خود ابزار وابسته نیست و عواملی همچون کیفیت طراحی آموزشی، تناسب رسانه با هدف یادگیری، توانمندی معلم، میزان تعامل دانش آموز و کیفیت محتوای ارائه شده در تعیین اثربخشی آن نقش اساسی دارند. شواهد پژوهشی در ایران نیز نشان داده اند که آموزش چندرسانه ای، به ویژه هنگامی که در کنار روش های آموزشی مناسب و محتوای درسی به کار گرفته شود، می تواند عملکرد یادگیری دانش آموزان را بهبود بخشد. برای نمونه، پژوهش تقوی تکیار و جلالی نشان داد که گروه دریافت کننده آموزش ترکیبی چندرسانه ای و کتاب درسی، عملکرد بهتری نسبت به گروه های دیگر داشته است (تقوی تکیار و جلالی، ۱۳۹۵). بنابراین، فناوری آموزشی زمانی بیشترین تاثیر را بر کیفیت یادگیری خواهد داشت که به عنوان بخشی از طراحی آموزشی و نه صرفا به عنوان وسیله ای برای نمایش اطلاعات مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، محتوای چندرسانه ای ، کیفیت یادگیری ، دانش آموزان ، یادگیری معنادار ، آموزش دیجیتال ، یاددهی یادگیری