بررسی مشکلات خواندن و نوشتن در دانش آموزان ابتدایی و راهکار های بهبود آن

مهارت های خواندن و نوشتن از بنیادی ترین توانایی های آموزشی در دوره ابتدایی به شمار می روند و بخش مهمی از موفقیت دانش آموزان در سایر دروس نیز به میزان تسلط آنان بر این مهارت ها وابسته است. با وجود اهمیت این توانایی ها، برخی از دانش آموزان در فرایند یادگیری خواندن، روان خوانی، درک مطلب، املا، جمله نویسی و بیان نوشتاری با مشکلات پایدار یا مقطعی مواجه می شوند. این مشکلات ممکن است ناشی از عوامل شناختی، زبانی، آموزشی، خانوادگی و محیطی باشند و در برخی موارد نیز با ناتوانی های ویژه یادگیری مانند نارساخوانی و نارسانویسی ارتباط داشته باشند. بررسی های انجام شده در ایران نشان می دهد که مشکلات خواندن در میان دانش آموزان ابتدایی قابل توجه است و شیوه تشخیص و ابزارهای ارزیابی نیز می توانند بر میزان شناسایی این مشکلات تاثیر بگذارند (سخایی و همکاران، ۱۴۰۴). در زبان فارسی، ویژگی های نظام نوشتاری و رابطه میان دانش واجی، دانش املایی، نامیدن سریع و حافظه کاری نیز در رشد مهارت خواندن اهمیت دارند. ازاین رو، شناسایی زودهنگام مشکلات، ارزیابی دقیق، آموزش متناسب با نیازهای فردی، استفاده از فعالیت های چندحسی، تقویت آگاهی واجی، تمرین هدفمند خواندن و نوشتن و همکاری مستمر معلم، خانواده و متخصصان می تواند در کاهش این مشکلات موثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی مهم ترین مشکلات خواندن و نوشتن در دانش آموزان دوره ابتدایی و تبیین راهکارهای آموزشی و تربیتی مناسب برای بهبود این مهارت ها انجام شده است. یافته های مطالعات موجود بر ضرورت غربالگری زودهنگام، مداخله آموزشی هدفمند و پرهیز از نسبت دادن مشکلات یادگیری به کم کاری یا بی انگیزگی دانش آموزان تاکید دارند (شریف، جوهری فرد و برنا، ۱۴۰۳).

کلیدواژه ها:

خواندن ، نوشتن ، دانش آموزان ابتدایی ، نارساخوانی ، نارسانویسی ، مشکلات املایی ، ناتوانی های ویژه یادگیری ، راهکارهای آموزشی