بررسی تحلیلی و کلیدی نقش هوش هیجانی به عنوان عامل موثر در ارتقا منش شخصیتی و آموزشی دانش آموزان

هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، مدیریت و به کارگیری موثر هیجانات، نقشی بنیادین در رشد شخصیت و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هوش هیجانی بر رشد شخصیت و فرایند آموزش دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، مرور نظام مند منابع معتبر روان شناسی تربیتی و تحلیل یافته های پژوهش های پیشین استوار است. یافته ها نشان می دهد که مولفه های هوش هیجانی، شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، خودانگیزشی، همدلی و مهارت های اجتماعی، از یک سو به شکل گیری شخصیت متعادل و سالم کمک می کنند و از سوی دیگر با بهبود روابط معلم–دانش آموز، افزایش انگیزش تحصیلی و کاهش اضطراب، زمینه یادگیری موثر و پایدار را فراهم می آورند. بر اساس نتایج، تلفیق آموزش مهارت های هیجانی در برنامه درسی و توجه به سلامت عاطفی دانش آموزان، ضرورتی اجتناب ناپذیر در نظام آموزشی است و می تواند در کنار اهداف شناختی، به پرورش همه جانبه و رشد شخصیت فراگیران منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، رشد شخصیت ، آموزش دانش آموزان ، یادگیری ، مهارت های اجتماعی