بررسی تطبیقی نظام های آموزشی ایران در مواجهه با بحران های جنگی

جنگ ها و بحران های نظامی همواره از عوامل تاثیرگذار بر ساختارهای اجتماعی و از جمله نظام های آموزشی بوده اند. این پژوهش با رویکردی تطبیقی به بررسی تاثیر بحران های جنگی بر نظام آموزشی ایران در دو مقطع تاریخی متمایز می پردازد: نخست، دوران قاجار که شکست های نظامی از روسیه زمینه ساز تحولات بنیادین در نظام آموزشی شد؛ و دوم، دوران معاصر که جنگ های منطقه ای و تحریم های بین المللی چالش های جدیدی را فراروی آموزش و پرورش ایران قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که در هر دو دوره، بحران های جنگی به عنوان نیروی محرکه تغییر در نظام آموزشی عمل کرده اند، اما ماهیت و جهت گیری این تغییرات تفاوت های چشمگیری داشته است. در دوران قاجار، شکست های نظامی موجب آشنایی با نظام های آموزشی مدرن غربی و تاسیس مدارس جدید شد، در حالی که در دوران معاصر، جنگ ها و تحریم ها نظام آموزشی موجود را با چالش های ساختاری، فرایندی و روانی-اجتماعی مواجه ساخته است. این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع تاریخی و پژوهش های معاصر، به تبیین این تحولات پرداخته و بر لزوم تدوین الگویی جامع برای آموزش در شرایط بحران تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ایران ، بحران جنگی ، آموزش در شرایط بحران ، مطالعه تطبیقی ، تحولات آموزشی ، تاب آوری آموزشی