آموزش مهارت محور؛ راهکاری نوین برای تحول در فرآیند یاددهی–یادگیری دانش آموزان

هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی جایگاه آموزش مهارت محور به عنوان پیشران تحول در فرآیند یاددهی–یادگیری و تبیین نقش آن در توسعه شایستگی های عملی دانش آموزان تدوین شده است. روش پژوهش: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از منظر روش شناسی، توصیفی–تحلیلی با رویکرد مروری است. داده های پژوهش از طریق واکاوی اسنادی و بررسی منابع علمی (کتب و مقالات تخصصی) گردآوری و با بهره گیری از تکنیک تحلیل محتوای کیفی مورد سنتز و تفسیر قرار گرفته اند. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که رویکرد مهارت محور، پیشران فعال سازی دانش آموزان در چرخه یادگیری، تقویت انگیزش درونی و تعمیق درک مفاهیم است. این مدل آموزشی، بستری برای پرورش شایستگی های کلیدی نظیر تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و همکاری جمعی فراهم می آورد و با بازتعریف نقش معلم، پویایی و کیفیت تعاملات آموزشی را به طور معناداری ارتقا می دهد. نتیجه گیری: برآیند این پژوهش موید آن است که آموزش مهارت محور، راهبردی کلیدی برای گذار از نظام های سنتی به سمت یادگیری پایدار و مادام العمر است. پیاده سازی این رویکرد، ضمن بهبود کیفیت فرآیندهای یاددهی–یادگیری، دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های دنیای واقعی تجهیز می کند. بدین منظور، بازنگری در راهبردهای تدریس و اولویت بخشی به آموزش های کاربردی در برنامه های درسی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تحول ساختاری نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت محور ، تحول آموزشی ، کیفیت یاددهی–یادگیری ، یادگیری فعال ، توسعه شایستگی ها