تبیین جایگاه سیستم های هوش مصنوعی در بهبود مدیریت کلاس و روش های نوین تدریس اثر بخش

پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه سیستم های هوش مصنوعی در بهبود مدیریت کلاس و روش های نوین تدریس اثربخش انجام شده است؛ بدین معنا که تلاش می کند روشن سازد این فناوری چگونه می تواند هم فرایند اداره کلاس را از وضعیت واکنشی به وضعیت پیش بینانه و پویا ارتقا دهد و هم کیفیت تدریس را از الگوی یکسان ساز به الگوی انطباقی و تعاملی تبدیل کند. این پژوهش از نظر هدف بنیادی، از نظر رویکرد کیفی و از نظر شیوه گردآوری داده ها از نوع اسنادی و کتابخانه ای است که در آن منابع معتبر داخلی و بین المللی شامل کتاب ها، مقاله های علمی و گزارش های سیاستی حوزه فناوری آموزشی، علوم شناختی و نظریه های یادگیری به صورت هدفمند و نظام مند گردآوری و مطالعه شدند. روند اجرای پژوهش به این صورت بود که پس از تعیین سوال های اصلی و مفهوم پردازی اولیه، جست وجوی منابع مرتبط با کلیدواژه های تعیین شده انجام گرفت و متون برگزیده پس از غربالگری و ارزیابی اعتبار، وارد فرایند تحلیل شدند. مدل تحلیل مطالب در این پژوهش، تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی و در ترکیب با تحلیل مفهومی قیاسی بوده است؛ بدین معنا که مفاهیم و مقوله های مربوط به کارکردهای هوش مصنوعی در دو قلمرو مدیریت کلاس و تدریس اثربخش ابتدا از بطن متون استخراج و سپس در قالب چارچوب های نظری موجود مانند نظریه منطقه تقریبی رشد، یادگیری در حد تسلط، بار شناختی و رویکرد انسان محور دسته بندی و تفسیر شدند. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی در قلمرو مدیریت کلاس چهار کارکرد اصلی شامل پایش و تحلیل مستمر داده های کلاسی، شخصی سازی مداخلات رفتاری و انگیزشی، خودکارسازی امور اداری و تکراری و پشتیبانی از تصمیم گیری های مدیریتی را ایفا می کند و از این طریق مدیریت پویای کلاس را تحقق می بخشد. همچنین در قلمرو تدریس اثربخش، نتایج حاکی از آن است که سیستم های یادگیری انطباقی، بازخورد خودکار و تحلیلی، محیط های شبیه سازی و بازی وارسازی شده و سنجش مستمر نامحسوس، زمینه شخصی سازی یادگیری، درگیری فعال یادگیرنده و سنجش برای یادگیری را فراهم می آورند. نتایج پژوهش به طور کلی بیانگر آن است که جایگاه هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان همکار شناختی و پشتیبان تصمیم مبتنی بر داده قابل تعریف است و بهره برداری موثر از آن مستلزم حفظ عاملیت انسانی، رعایت اصول اخلاقی و شفافیت الگوریتمی و نیز توانمندسازی معلمان در سواد داده و هوش مصنوعی است. بدین ترتیب می توان نتیجه گرفت که تلفیق هوش مصنوعی با مدیریت کلاس و تدریس اثربخش، در صورت رعایت ملاحظات مذکور، به ارتقای کیفیت یادگیری، بهبود اقلیم کلاس و حرکت به سوی عدالت آموزشی منجر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس ، مدیریت پویای