نقش هوش مصنوعی وفضای مجازی درتحول ارزشیابی آموزشی وسلامت روان دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل نقش هوش مصنوعی و فضای مجازی در تحول فرایند ارزشیابی آموزشی و پیامدهای آن بر سلامت روان دانش آموزان است؛ از این رو کوشیده شده تا ضمن تبیین ظرفیت های فناورانه در بازطراحی سنجش یادگیری، نسبت میان ابزارهای نوین ارزشیابی و مولفه های روان شناختی دانش آموزان به صورت نظام مند شناسایی شود. پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از حیث گردآوری داده ها، کیفی و از نوع توصیفیتحلیلی است و داده های آن به شیوه اسنادی و کتابخانه ای از منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده است. مدل تحلیل مطالب، تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی و مبتنی بر کدگذاری باز و محوری است؛ به گونه ای که مفاهیم مرتبط با ارزشیابی هوشمند، بازخورد شخصی سازی شده و شاخص های سلامت روان در چارچوبی یکپارچه دسته بندی و تبیین گردیده اند. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی از طریق ارزشیابی انطباقی، سنجش مستمر و تحلیل داده های یادگیری، امکان بازخورد فوری، عینی سازی پیشرفت و کاهش سوگیری های ارزیاب را فراهم می آورد و با جایگزینی آزمون های پرفشار با سنجش تدریجی، از اضطراب امتحان می کاهد. در مقابل، حضور گسترده و نامنظم در فضای مجازی زمینه ساز مقایسه اجتماعی، قلدری سایبری، اعتیاد دیجیتال و اختلال خواب است و در نبود سواد رسانه ای، می تواند عزت نفس و تمرکز دانش آموزان را تضعیف کند. در مجموع، نتیجه گیری می شود تحول ارزشیابی آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی تنها در سایه طراحی اخلاق مدار، آموزش سواد دیجیتال و حمایت روانیاجتماعی به ارتقای پایدار سلامت روان دانش آموزان می انجامد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فضای مجازی ، ارزشیابی آموزشی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، سواد دیجیتال