پیوند میان مهارت های نرم و موفقیت های تحصیلی

موفقیت تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان همواره یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی بوده است و پژوهشگران در دهه های اخیر علاوه بر تاکید بر نقش دانش تخصصی و توانایی های شناختی، به اهمیت مجموعه ای از توانمندی های فردی و اجتماعی تحت عنوان «مهارت های نرم» توجه ویژه ای نشان داده اند. مهارت های نرم شامل مجموعه ای از قابلیت هایی مانند ارتباط موثر، خودآگاهی، مدیریت هیجانات، مسئولیت پذیری، حل مسئله، تفکر انتقادی، کار گروهی، سازگاری، مدیریت زمان و خودتنظیمی یادگیری است که نقش مهمی در چگونگی تعامل فرد با محیط آموزشی و مدیریت فرآیند یادگیری ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی پیوند میان مهارت های نرم و موفقیت های تحصیلی و تبیین نقش این مهارت ها در ارتقای عملکرد آموزشی فراگیران است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعه منابع کتابخانه ای، پژوهش های داخلی و نظریه های مرتبط، ارتباط میان مهارت های نرم و شاخص های موفقیت تحصیلی بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد دانش آموزانی که از سطح بالاتری از مهارت های نرم برخوردارند، توانایی بیشتری در برنامه ریزی تحصیلی، کنترل هیجانات، مشارکت در فعالیت های آموزشی، برقراری ارتباط با معلمان و همسالان و مقابله با چالش های یادگیری دارند. همچنین این مهارت ها می توانند از طریق افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت اعتمادبه نفس، بهبود خودتنظیمی و کاهش اضطراب، زمینه موفقیت تحصیلی پایدار را فراهم کنند. نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه نظام آموزشی به آموزش هدفمند مهارت های نرم در کنار آموزش های علمی و تخصصی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت های نرم ، موفقیت تحصیلی ، خودتنظیمی یادگیری ، مهارت ارتباطی ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش