نقش BIM در بهینه سازی طراحی و اجرای سازه ها

صنعت ساخت وساز همواره با چالش های پیچیده ای در زمینه مدیریت زمان، کنترل هزینه ها، شناسایی خطاها و کیفیت اجرای سازه ها مواجه بوده است. مدل سازی اطلاعات ساختمان به عنوان رویکردی نوین برای تولید، سازمان دهی، تبادل و مدیریت اطلاعات پروژه در طول چرخه عمر ساختمان، ظرفیت بالایی در رفع این چالش ها و بهبود کارایی پروژه های عمرانی دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش و میزان تاثیر مدل سازی اطلاعات ساختمان در بهینه سازی فرایندهای طراحی و اجرای سازه ها است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل متخصصان، مهندسان و فعالان حوزه طراحی و اجرای سازه است که با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته با مقیاس پنج درجه ای لیکرت است که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. داده های حاصل با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی شامل آزمون تی تک نمونه ای و آزمون فریدمن در نرم افزار آماری تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان می دهند که مدل سازی اطلاعات ساختمان تاثیر معناداری بر افزایش دقت طراحی، شناسایی و کاهش تداخلات میان رشته های مختلف، کاهش خطا و دوباره کاری های اجرایی، بهبود هماهنگی میان عوامل پروژه و ارتقای کیفیت اجرای سازه دارد. بر اساس نتایج آزمون فریدمن، شناسایی و کاهش تداخلات به عنوان مهم ترین مزیت مدل سازی اطلاعات ساختمان از دیدگاه متخصصان شناخته شد. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که مدل سازی اطلاعات ساختمان صرفا یک ابزار نرم افزاری نیست، بلکه یک نظام یکپارچه اطلاعاتی و مدیریتی است که در صورت پیاده سازی صحیح، آموزش نیروی انسانی و حمایت سازمانی، منجر به کاهش ریسک و افزایش بهره وری در کل چرخه عمر پروژه می گردد.

کلیدواژه ها:

مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) ، بهینه سازی طراحی سازه ، مدیریت ساخت ، کاهش تداخلات ، چرخه عمر پروژه ، بهره وری