تاثیر هوش مصنوعی و روایت تعاملی بر آموزش عفو و گذشت در دانش آموزان پایه هشتم

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی و روایت های تعاملی بر نهادینه سازی مفهوم عفو و گذشت در دانش آموزان پایه هشتم است. مسئله اصلی پژوهش، وجود شکاف میان دانش نظری و رفتار عملی دانش آموزان در موقعیت های تعارضی و بروز رفتارهای تلافی جویانه در کلاس درس بود. روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی با رویکرد کیفی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هشتم یک دبیرستان متوسطه اول است. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مشاهده مشارکتی، یادداشت های روزانه معلم، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و تحلیل محصولات دانش آموزی بود که با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و مثلث سازی داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که تلفیق ابزارهای هوشمند با سناریوهای روایی، باعث کاهش واکنش های هیجانی آنی، افزایش همدلی و تغییر نگرش دانش آموزان نسبت به مفهوم عفو و گذشت شده است. نتایج حاکی از آن است که فناوری های نوین در صورتی که با جهت گیری های تربیتی همراه باشند، می توانند مهارت های اخلاقی را از سطوح انتزاعی به سطح رفتارهای زیسته انتقال دهند. در پایان، پیشنهادهایی جهت توانمندسازی معلمان و بازنگری در راهبردهای تدریس مهارت های زندگی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روایت تعاملی ، عفو و گذشت ، دانش آموزان پایه هشتم ، تربیت اخلاقی