بررسی نقش ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری به عنوان رویکردی نوین در پارادایم های آموزشی مدرن

پارادایم های آموزشی مدرن در پی عبور از رویکردهای یکسان گرا و حرکت به سوی نظام های یادگیری انعطاف پذیر و مبتنی بر نیازهای فردی فراگیران هستند. در این گذار، ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی به عنوان نیروهای محرک اصلی، امکان تحقق آرمان دیرینه شخصی سازی یادگیری را فراهم آورده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش این ابزارها در شخصی سازی یادگیری و تحلیل جایگاه آن ها در پارادایم های آموزشی نوین انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مرور نظام مند و تحلیل محتوای اسناد علمی معتبر، به شناسایی مولفه های کلیدی، مزایا، چالش ها و چشم اندازهای پیش روی شخصی سازی یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق سازوکارهایی همچون مدل سازی فراگیر، تطبیق پویای محتوا، بازخورد آنی و مسیرهای یادگیری انطباقی، تحولی بنیادین در شخصی سازی یادگیری ایجاد کرده است. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، نگرانی های حریم خصوصی، سوگیری های الگوریتمی و کاهش تعاملات انسانی، موانعی جدی در مسیر بهره گیری بهینه از این فناوری ها محسوب می شوند. نتیجه گیری پژوهش بر لزوم طراحی چارچوب های اخلاقی، توانمندسازی معلمان، توجه به عدالت آموزشی و اتخاذ رویکردی متوازن در استفاده از هوش مصنوعی تاکید دارد تا این فناوری ها بتوانند به عنوان کاتالیزوری برای یادگیری فراگیر، عادلانه و موثر عمل کنند.

کلیدواژه ها:

شخصی سازی یادگیری ، هوش مصنوعی ، ابزارهای دیجیتال ، یادگیری انطباقی ، پارادایم های آموزشی مدرن ، عدالت آموزشی ، حریم خصوصی داده ها