اثربخشی طرح همیار دانش آموز به عنوان راهبردی مشاوره ای و تربیتی بر افزایش نظم پذیری و مسئولیت پذیری دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی اجرای طرح همیار دانش آموز به عنوان یک راهبرد مشاوره ای و تربیتی بر افزایش نظم پذیری و مسئولیت پذیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که از میان آنان تعداد ۶۰ دانش آموز به صورت خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد نظم پذیری و مسئولیت پذیری بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. یافته های حاصل از تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که اجرای طرح همیار دانش آموز، تاثیر معناداری بر افزایش نظم پذیری و مسئولیت پذیری گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه داشته است. نتایج بیانگر آن است که واگذاری نقش های اجرایی و مسئولانه به دانش آموزان، بستری کارآمد برای گذار از انضباط تحمیلی و بیرونی به انضباط درونی و خودتنظیمی فراهم می آورد. در نهایت، طرح همیار دانش آموز به عنوان یک مداخله مشاوره ای ساختاریافته برای ارتقای رفتارهای اجتماعی و تربیتی در محیط مدرسه پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

طرح همیار دانش آموز ، نظم پذیری ، مسئولیت پذیری ، دوره ابتدایی ، راهبرد مشاوره ای ، آموزش مشارکتی