بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود مدیریت مدرسه و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس دوره ابتدایی

تحول دیجیتال در دهه اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های تازه ای روبه رو کرده است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشران های اصلی تغییر، ظرفیت آن را دارد که هم در سطح مدیریت مدرسه و هم در سطح فرآیندهای یاددهی-یادگیری اثرگذار باشد. هدف این مقاله، بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود مدیریت مدرسه و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس دوره ابتدایی است. روش مطالعه، مروری-تحلیلی و مبتنی بر منابع معتبر علمی، گزارش های بین المللی و مطالعات نظام مند اخیر است. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی می تواند از طریق تحلیل داده های آموزشی، پشتیبانی از تصمیم گیری مدیران، خودکارسازی امور اداری، پایش پیشرفت تحصیلی، شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، شناسایی زودهنگام افت تحصیلی و تقویت توسعه حرفه ای معلمان به بهبود کارکرد مدرسه ابتدایی کمک کند. بااین حال، اثربخشی این فناوری به عواملی مانند زیرساخت دیجیتال، شایستگی حرفه ای مدیران و معلمان، ملاحظات اخلاقی، امنیت و حریم خصوصی داده ها، عدالت آموزشی و نظارت انسانی وابسته است. همچنین شواهد نشان می دهد پژوهش های موجود بیش از آنکه بر «اثربخشی مدیریت مدرسه» تمرکز داشته باشند، معطوف به «کاربردهای آموزشی» هوش مصنوعی هستند؛ ازاین رو، هنوز خلا پژوهشی مهمی در زمینه سنجش مستقیم اثر هوش مصنوعی بر شاخص های مدیریت مدارس ابتدایی وجود دارد. نتیجه گیری مقاله آن است که هوش مصنوعی، در صورت به کارگیری انسان محور، اخلاق مدار و زمینه مند، می تواند به عنوان ابزاری توانمندساز در خدمت کیفیت بخشی به مدیریت و آموزش ابتدایی قرار گیرد، نه به عنوان جایگزین تصمیم گیری حرفه ای مدیران و معلمان.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت مدرسه ، کیفیت آموزش ، مدارس ابتدایی ، رهبری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده