ارائه مدل ساختاری تاثیر هوش مصنوعی بر عملکرد آموزشی با نقش معلم تحول آفرین

تحولات گسترده فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های جدیدی مواجه ساخته است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوین، ظرفیت بالایی برای تغییر شیوه های آموزش، یادگیری و ارزیابی آموزشی دارد. هوش مصنوعی با قابلیت هایی همچون تحلیل داده های یادگیری، شخصی سازی فرایند آموزش، ارائه بازخورد سریع، طراحی محتوای آموزشی هوشمند و پشتیبانی از تصمیم گیری های آموزشی، می تواند زمینه ارتقای عملکرد آموزشی فراگیران و بهبود کیفیت نظام های آموزشی را فراهم کند. بااین حال، اثربخشی این فناوری تنها به وجود ابزارهای هوشمند وابسته نیست، بلکه نقش معلم در هدایت، مدیریت و تلفیق فناوری با فرایند یاددهی یادگیری اهمیت اساسی دارد. در این راستا، معلم تحول آفرین به عنوان عاملی کلیدی می تواند میان قابلیت های هوش مصنوعی و نیازهای انسانی آموزش ارتباط موثری ایجاد کند. هدف پژوهش حاضر ارائه مدل ساختاری تاثیر هوش مصنوعی بر عملکرد آموزشی با تاکید بر نقش معلم تحول آفرین است. در این مدل، هوش مصنوعی به عنوان متغیر پیش بین، عملکرد آموزشی به عنوان پیامد اصلی و معلم تحول آفرین به عنوان عامل میانجی در نظر گرفته شده است. چارچوب پیشنهادی نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از فناوری های هوشمند، در کنار ویژگی هایی همچون رهبری آموزشی، نوآوری، توانمندسازی دانش آموزان و ایجاد محیط یادگیری پویا توسط معلم، می تواند موجب افزایش اثربخشی آموزشی شود. نتایج مفهومی این پژوهش بیانگر آن است که هوش مصنوعی زمانی بیشترین تاثیر را بر عملکرد آموزشی خواهد داشت که در یک رویکرد انسان محور و تحت هدایت معلمان تحول آفرین به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عملکرد آموزشی ، معلم تحول آفرین ، فناوری آموزشی ، یادگیری هوشمند ، مدل ساختاری